→ دیوان اشعاراهلی شیرازی
اهلی شیرازی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۰۱ای قطره آب از منی و ما بگذر←شمارهٔ ۴۰۲ای مست حق از می مجازی بگذر←شمارهٔ ۴۰۳هرچند بدلخواه رود ظاهر عمر←شمارهٔ ۴۰۴مشنو که چو من عمر تباهیست دگر←شمارهٔ ۴۰۵گه بر در کعبه ایم گه بر در دیر←شمارهٔ ۴۰۶آنرا که اجل شکست پیمانه عمر←شمارهٔ ۴۰۷زانگونه شوی زنده بتقدیر دگر←شمارهٔ ۴۰۸از پرسش دوستان قدم باز مگیر←شمارهٔ ۴۰۹آنکس که بخدمت تو تن کرد اسیر←شمارهٔ ۴۱۰ای نخل جوان درین چمن با گل و خار←شمارهٔ ۴۱۱حکمت ز ره دلیل و برهان آموز←شمارهٔ ۴۱۲در ملک جهان چه دیدی از عمر دراز←شمارهٔ ۴۱۳در مهر علی کوش و در ایمان آویز←شمارهٔ ۴۱۴آدم بطهارت و تمیز است عزیز←شمارهٔ ۴۱۵عیدست بیا دل اسیری بنواز←شمارهٔ ۴۱۶ساقی قدحی که شد در گلشن باز←شمارهٔ ۴۱۷جان رفت و سر پریدنم نیست هنوز←شمارهٔ ۴۱۸با فتنه عشق خوبرویان مستیز←شمارهٔ ۴۱۹بگذر ز هوای شهوت و رغبت نفس←شمارهٔ ۴۲۰من سوزنم و تو در مثل مغناطیس←شمارهٔ ۴۲۱چو باده خوری مزن به بیهوده نفس←شمارهٔ ۴۲۲ای مست وصال یار از اغیار بترس←شمارهٔ ۴۲۳گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس←شمارهٔ ۴۲۴بیمار و جز تو یاریم نیست ز کس←شمارهٔ ۴۲۵یارب خجلم چنان ز آلایش خویش←شمارهٔ ۴۲۶خاموش نشین و فتنه انگیز مباش←شمارهٔ ۴۲۷شهوت مپرست و بر بتان ناظر باش←شمارهٔ ۴۲۸دل همچو چراغ روغن از خون بودش←شمارهٔ ۴۲۹دوش از غم عمر رفته در منزل خویش←شمارهٔ ۴۳۰کسری که فلک بمعدلت پروردش←شمارهٔ ۴۳۱با خلق کرم کن و به آزار مکوش←شمارهٔ ۴۳۲فرزند نکو بر آر ای صاحب هش←شمارهٔ ۴۳۳آن قد چو سرو بین و روی چو مهش←شمارهٔ ۴۳۴عقل است کسی که شه برد فرمانش←شمارهٔ ۴۳۵گرخانه سیه زعشق او شد مخروش←شمارهٔ ۴۳۶تا کی نگرم بدیده روشن خویش←شمارهٔ ۴۳۷گر دوست نصیب ما نکردست فراغ←شمارهٔ ۴۳۸ایمه که ندارم از تو پروای چراغ←شمارهٔ ۴۳۹پیریم و فقیر و ناتوانیم و ضعیف←شمارهٔ ۴۴۰دهقان چو بخاک افکند تخم ضعیف←