→ دیوان اشعاراهلی شیرازی
اهلی شیرازی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۶۱بیگانه وشی با من دیوانه چه سود←شمارهٔ ۳۶۲مرد آن نبود که چشمش آلوده بود←شمارهٔ ۳۶۳تا پیر و معلم از تو خرم نشود←شمارهٔ ۳۶۴در راه طلب کسی بجایی برسد←شمارهٔ ۳۶۵بر علم و هنر گرچه کسش دق نرسد←شمارهٔ ۳۶۶آنرا که خیال دلفروزی باشد←شمارهٔ ۳۶۷با صاحب حسن دیده حس باشد←شمارهٔ ۳۶۸از مستی شد ملک نگون خواهد بود←شمارهٔ ۳۶۹سلطان که خراج بر رعیت فکند←شمارهٔ ۳۷۰باید دل شه بعفو خواهان باشد←شمارهٔ ۳۷۱بی تجربه به هر کی با یکی یار شود←شمارهٔ ۳۷۲جز سرو قدان که مردم از ناز کشند←شمارهٔ ۳۷۳از بنده هنر ارادت شاه بود←شمارهٔ ۳۷۴ظالم بقیامت اعتقادش نبود←شمارهٔ ۳۷۵گویم سخنی اگر ترا هوش بود←شمارهٔ ۳۷۶زن را که بجام عیش دستی باشد←شمارهٔ ۳۷۷فرخنده سعادتی که معبود دهد←شمارهٔ ۳۷۸فرزند تو بهتر آنکه خود رو نبود←شمارهٔ ۳۷۹پرسید کسی که آخر آیا چه شود←شمارهٔ ۳۸۰شیخ است بر آن که کار خود نیک کند←شمارهٔ ۳۸۱شیراز که کس درو هنر نپذیرد←شمارهٔ ۳۸۲شیراز که گل درو بصد لون بود←شمارهٔ ۳۸۳هر کس که بوقت عقد زن نار خرید←شمارهٔ ۳۸۴مرغی که ز بند غم گشادش باشد←شمارهٔ ۳۸۵هر چند که دل بوصل دادیم نشد←شمارهٔ ۳۸۶هر کس که نه سر بپای دلدار نهد←شمارهٔ ۳۸۷ای تازه جوان بیا و پیری بنگر←شمارهٔ ۳۸۸آورد پری از گل من باد خبر←شمارهٔ ۳۸۹ایخواجه ز کف رسوم حکمت مگذار←شمارهٔ ۳۹۰آمد سحری بخوابم آنشاخ شکر←شمارهٔ ۳۹۱آنمه بجفا ز ما برید آخر کار←شمارهٔ ۳۹۲رویت چمن است صد گل آورده ببار←شمارهٔ ۳۹۳گر دم نزنم فسونه گویی کم گیر←شمارهٔ ۳۹۴آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتر←شمارهٔ ۳۹۵یارب تو ز چشم غیر مستورم دار←شمارهٔ ۳۹۶یارب گنهم ببخش و عذرم بپذیر←شمارهٔ ۳۹۷یارب تو مراد من غمناک بر آر←شمارهٔ ۳۹۸گر راز دلت نگفته باشد بهتر←شمارهٔ ۳۹۹زنهار بغیبت از کسی نام مبر←شمارهٔ ۴۰۰هر چند که تنگدستی ای شاخ بهار←