→ دیوان اشعارجهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱در صبح صبا چمن بیاراست ز گل←شمارهٔ ۲۰۲در پای گل و سرو دلم کرد مُقام←شمارهٔ ۲۰۳در باغ رخ تو گل به بار است مدام←شمارهٔ ۲۰۴رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام←شمارهٔ ۲۰۵دل را به سر زلف تو آویخته‌ام←شمارهٔ ۲۰۶چون شمع به هجران رخت سوخته‌ام←شمارهٔ ۲۰۷بیمارم و کس نیست که آبی دهدم←شمارهٔ ۲۰۸بر یاد لبت شبی به روز آوردم←شمارهٔ ۲۰۹از روی چو خورشید تو مهجور شدم←شمارهٔ ۲۱۰بس زهر که از دست غمت نوشیدم←شمارهٔ ۲۱۱ای بر دل و جان ز هجر او صد بارم←شمارهٔ ۲۱۲شبهای دراز بیشتر بیدارم←شمارهٔ ۲۱۳امروز هوای باغ و بستان دارم←شمارهٔ ۲۱۴با دل گفتم که با تو رازی دارم←شمارهٔ ۲۱۵دل گفت برو سوی گلستان ارم←شمارهٔ ۲۱۶خورشید رخا من به کمند تو درم←شمارهٔ ۲۱۷تا کی غم این جهان فرسوده خورم←شمارهٔ ۲۱۸یارب گنهم تو عفو گردان به کرم←شمارهٔ ۲۱۹گرمیِ برش به ناز خَوش خَوش گیرم←شمارهٔ ۲۲۰گفتم که هوای یار سرکش گیرم←شمارهٔ ۲۲۱من پیش دو چشم نیمه مستت میرم←شمارهٔ ۲۲۲پروانه صفت پیش تو در پروازم←شمارهٔ ۲۲۳می‌سوزم و با عشق رُخت می‌سازم←شمارهٔ ۲۲۴بر آتش عشق تو کبابی ارزم←شمارهٔ ۲۲۵چون شمع ز سر تا به قدم می‌سوزم←شمارهٔ ۲۲۶یارب ز گل رخت به خاری برسم←شمارهٔ ۲۲۷آن دوست که دیدنش بیاراید چشم←شمارهٔ ۲۲۸ای عشق رخت برده مرا خواب از چشم←شمارهٔ ۲۲۹تا روی چو ماه تو نهانست ز چشم←شمارهٔ ۲۳۰رخسار تواَم ماه تمامست به چشم←شمارهٔ ۲۳۱چشمش به کرشمه گفت جان می‌بخشم←شمارهٔ ۲۳۲بنگر به گل دو رنگ ای ماه عجم←شمارهٔ ۲۳۳در آتش روی دوست بگداخت دلم←شمارهٔ ۲۳۴در عشق رخت ز من رمیده‌ست دلم←شمارهٔ ۲۳۵از دست غمت به جان رسیده‌ست دلم←شمارهٔ ۲۳۶از دست غم تو تا توانست دلم←شمارهٔ ۲۳۷زین بیش بتا مجوی آزار دلم←شمارهٔ ۲۳۸بگرفت غمت باز گریبان دلم←شمارهٔ ۲۳۹جز لعل لب تو نیست درمان دلم←شمارهٔ ۲۴۰چشم خوش تو ربود یکباره دلم←