→ دیوان اشعارجهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۶۱ای سرو قد تو راست پرورده به ناز←شمارهٔ ۱۶۲ای دل به جهانت ار بود راز و نیاز←شمارهٔ ۱۶۳در دیده خیال تست ما را شب و روز←شمارهٔ ۱۶۴ای زلف تو بر رخ تو همچون شب و روز←شمارهٔ ۱۶۵در دیده خیال تست ما را شب و روز←شمارهٔ ۱۶۶دل بسته آن پسته دهانست هنوز←شمارهٔ ۱۶۷جانا دل من بر سر عهدست هنوز←شمارهٔ ۱۶۸ما را به رخ دوست نیازست هنوز←شمارهٔ ۱۶۹از من غم روزگار ای یار مپرس←شمارهٔ ۱۷۰ای چرخِ فلک چرا نسازی با کس←شمارهٔ ۱۷۱من دل به تو داده‌ام نکو می‌دارش←شمارهٔ ۱۷۲ای دل تو به درد یار هجران می‌کش←شمارهٔ ۱۷۳گل کیست به نزد عارض چون سمنش←شمارهٔ ۱۷۴گر لایق خدمتم ندانی بر خویش←شمارهٔ ۱۷۵ای دیده بختم شده گریان چون شمع←شمارهٔ ۱۷۶من سوخته در فراق یارم چون شمع←شمارهٔ ۱۷۷زردم ز فراق روی دلدار چو شمع←شمارهٔ ۱۷۸بر روی دلم نشسته بین گرد فراق←شمارهٔ ۱۷۹از دل نالم یا ز فلک یا ز فراق←شمارهٔ ۱۸۰ای لاله روی نوبهاری نازک←شمارهٔ ۱۸۱افتاده مرا دیده به یاری نازک←شمارهٔ ۱۸۲در باغ برهنه گشتی ای شاهد شنگ←شمارهٔ ۱۸۳گفتم که چو ابرویت که دیده‌ست هلال←شمارهٔ ۱۸۴پا بسته ابروت شدم همچو هلال←شمارهٔ ۱۸۵گل گفت به خنده صبحدم با بلبل←شمارهٔ ۱۸۶از عکس رخ تو گل و گلزار خجل←شمارهٔ ۱۸۷در صبح رخ دوست نیاز آرد دل←شمارهٔ ۱۸۸با غصّه روزگار می‌ساز ای دل←شمارهٔ ۱۸۹تا کی به غم زمانه سازیم ای دل←شمارهٔ ۱۹۰هرچند که تو دشمن جانی ای دل←شمارهٔ ۱۹۱زنهار بکوش تا توانی ای دل←شمارهٔ ۱۹۲در صبحدمی که خوش سراید بلبل←شمارهٔ ۱۹۳ای جان و جهان کرده من اندر سر دل←شمارهٔ ۱۹۴وقتست که باغ را به بار آید گل←شمارهٔ ۱۹۵بلبل که تو از جان شده‌ای ناظر گل←شمارهٔ ۱۹۶وقتست که بر سرم کنی باران گل←شمارهٔ ۱۹۷دلدار ز شوق رفت در گلشن گل←شمارهٔ ۱۹۸آمد گه آن که خوش بود دامن گل←شمارهٔ ۱۹۹ای بر رخ زیبات شده مجنون گل←شمارهٔ ۲۰۰تخت چمن جهان که آراست چو گل←