→ دیوان اشعارصائب
صائب
تک‌بیتهای برگزیده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۱ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۲همان از طاعت من بوی کیفیت نمی‌آید←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۳ما را گزیده است ز بس تلخی خمار←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۴سودای آب حیوان، بیم زیان ندارد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۵کار جهان تمامی، هرگز نمی‌پذیرد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۶زان چهرهٔ عرقناک، زنهار بر حذر باش←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۷ایام نوجوانی، غافل مشو ز فرصت←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۸همیشه داغ دل دردمند من تازه است←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۹دو چشم شوخ تو با یکدیگر نمی‌سازند←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۰خفته را گر خفتگان بیدار نتوانند کرد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۱گر نخواهی پشت پا زد بر جهان، پایی بکوب←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۲گر به بیداری غرور حسن مانع می‌شود←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۳پیش ازین، بر رفتگان افسوس می‌خوردند خلق←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۴نیست آسان خون نعمتهای الوان ریختن←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۵سال‌ها گل در گریبان ریختی چون نوبهار←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۶چو گل با روی خندان صرف کن گر خرده‌ای داری←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۷هیچ همدردی نمی‌یابم سزای خویشتن←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۸این چنین زیر و زبر عالم نمی‌ماند مدام←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۹بوسی که ز کنج لب ساقی نگرفتم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۰چون دست برآرم به گرفتن، که ز غیرت←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۱ز اخوان راضیم تا دیدم انصاف خریداران←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۲از دست نوازش تپش دل نشود کم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۳خط پاکی ز سیلاب فنا دارد وجود ما←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۴گریزد لشکر خواب گران از قطرهٔ آبی←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۵نمانده از شب آن زلف گرچه پاسی بیش←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۶گرفتم این که نظر باز می‌توان کردن←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۷جای شادی نیست زیر این سپهر نیلگون←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۸قسمت خود بین نمی‌گردد زلال زندگی←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۹زین بیابان می‌برم خود را برون چون گردباد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۰چون سیاهی شد ز مو، هشیار می‌باید شدن←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۱داشتم چون سرو از آزادگی امیدها←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۲هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبه‌ای←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۳دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۴خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۵کنون که شیشهٔ می‌مالک الرقاب شده است←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۶نیست جز پای خم امروز درین وحشتگاه←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۷در عشق پیش بینی، سنگ ره وصال است←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۸بیستون را الم مردن فرهاد گداخت←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۹ندارم محرمی چون کوهکن تا درد دل گویم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۰جهان بهشت شد از نوبهار، باده بیار←