→ دیوان اشعارصائب
صائب
تک‌بیتهای برگزیده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۱کشاکش رگ جان من اختیاری نیست←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۲بر لب چاه زنخدان تشنه لب استاده‌ام←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۳با کمال ناگواریها گوارا کرده است←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۴خون می‌خورد کریم ز مهمان سیر چشم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۵گردون سفله لقمهٔ روزی حساب کرد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۶بر حریر عافیت نتوان مرا در خواب کرد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۷به نسیمی ز هم اوراق دلم می‌ریزد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۸از آن خورند به تلخی، شرابِ نابِ مرا←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۹خراب‌حالی ازین بیشتر نمی‌باشد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۰عاقبت پیر خرابات ز بی‌پروایی←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۱ز گریه‌ای که مرا در گلو گره گردد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۲من و سیری ز عقیق لب خوبان، هیهات←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۳می‌شود نخل برومند سبکبار از سنگ←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۴رفتی و رفت روشنی از چشم و دل مرا←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۵یک ساعت است گرمی هنگامهٔ هوس←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۶هر تمنایی که پختم زیر گردون، خام شد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۷دست تا بر ساز زد مطرب، دل ما خون گریست←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۸غم ز محنت خانهٔ من شاد می‌آید برون←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۹هر کجا تدبیر می‌چیند بساط مصلحت←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۰از حوادث هر که را سنگی به مینا می‌خورد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۱چون نظر بر حاصل عمر عزیزان می‌کنم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۲نالهٔ ناقوس دارد هر سر مو بر تنم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۳داغ بر دل شدم از انجمن یار برون←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۴مرا هر کس که بیرون می‌کشد از گوشهٔ خلوت←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۵زنده شد عالمی از خندهٔ جان‌پرور او←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۶بر سیه بختی ارباب سخن می‌گرید←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۷نشاهٔ بادهٔ گلرنگ به تخت است مدام←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۸گر بداند که چه شورست درین عالم خاک←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۹آنقدر خون ز لب لعل تو در دل دارم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۰هر که داند که خبرها همه در بیخبری است←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۱دلیل راحت ملک عدم همین کافی است←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۲کسی که می‌نهد از حد خود قدم بیرون←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۳ز آسمان کهنسال چشم جود مدار←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۴بر لب ساغر ازان بوسهٔ سیراب زنند←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۵زلیخا همتی در عرصهٔ عالم نمی‌یابد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۶پردهٔ عصمت ندارد تاب دست انداز شوق←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۷از زاهدان خشک مجو پیچ و تاب عشق←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۸خون مرا به گردن او گر ندیده‌ای←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۹گر ندیدی شاخ گل را با خزان آمیخته←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۰دامن فانوس آن وسعت ندارد، ور نه من←