→ دیوان اشعارصائب
صائب
تک‌بیتهای برگزیده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۱دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویخت←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۲گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۳همین نه خانهٔ ما در گذار سیلاب است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۴در عالم فانی که بقا پا به رکاب است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۵دارد خط پاکی به کف از ساده‌دلیها←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۶چون کوه، بزرگانِ جهان، آن‌چه به سائل←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۷اگر چه موی سفیدست صبح آگاهی←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۸از مردمِ دنیا، طمعِ هوش، مَدارید←تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۹در دست دیگران بود آزاد کردنم←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۰چَشم، از برای روی عزیزان، بُوَد به کار←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۱از بهارِ نوجوانی، آن‌چه برجا مانده است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۲ذوق نظارهٔ گل در نگه پنهان است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۳دخل جهان سفله نگردد به خرج کم←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۴خار خاری به دل از عمر سبکرو مانده است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۵شب که صحبت به حدیث سر زلف تو گذشت←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۶کرد تسلیم به من مسند بیتابی را←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۷برسان زود به من کشتی می را ساقی←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۸رَفتن از عالَمِ پُرشور، بِه از آمدن است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۹کدام راه زد این مطرب سبک مضراب ؟←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۰در چَشمِ پاک‌بازان، آن دل‌نَواز، پیداست←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۱غیر از خدا که هرگز، در فکر او نبودی←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۲عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداست←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۳مرا که خرمن گل در کنار می‌باید←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۴دل آزاده درین باغ اقامت نکند←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۵به خموشی نشود راز محبت مستور←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۶بی طراوت نشود سرو جوانی که تراست←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۷حرف حق گرچه بلندست زمن چون منصور←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۸هرکه افتاد، زِ افتادگی، ایمن گردد←تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۹بحر، روشنگرِ آیینهٔ سیلاب بود←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۰بید مجنونیم در بستانسرای روزگار←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۱اظهارِ عشق را، به زبان، احتیاج نیست←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۲استاده‌اند بر سر پا شعله‌ها تمام←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۳نیست، بازآمدن از فکروخیالِ تو، مَرا←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۴پیشی قافلهٔ ما به سبکباری نیست←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۵زِ خُم، طلوعِ سُهِیلِ شراب، نزدیک است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۶به هر چه دست زنی، می‌توان خمار شکست←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۷نالهٔ سوخته جانان به اثر نزدیک است←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۸کار آتش کند آبی که به تلخی بخشند←تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۹در پایهٔ خود، هیچ کسی خرد نباشد←تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۰بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است←