→ دیوان اشعارفیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱تا چند ز کس تاب جفا آرد کس←شمارهٔ ۸۲نوروز شد و شکفت گلزار هوس←شمارهٔ ۸۳ای غنچه چه دلتنگ نشینی خوش باش←شمارهٔ ۸۴جانا چو گل شکفته بی‌شرم مباش←شمارهٔ ۸۵شرعست سپهری که نیابی خطرش←شمارهٔ ۸۶آن شب که رسول ما سفر کرد به عرش←شمارهٔ ۸۷دل یافت حیات ابد از خدمت فیض←شمارهٔ ۸۸فیّاض شدم ز وضع یاران دلتنگ←شمارهٔ ۸۹هر چند که کعبه راست فضلی کامل←شمارهٔ ۹۰آن خاتم انبیا نبّی مرسل←شمارهٔ ۹۱ای گل شده بی‌رخ نکویت بدنام←شمارهٔ ۹۲بیمارم و آن نیم که یک جا افتم←شمارهٔ ۹۳مشهور به عشق تو ستمگر گشتم←شمارهٔ ۹۴هر چند که دور از درت می‌گردم←شمارهٔ ۹۵آخر ترک تو بیوفا دل کردم←شمارهٔ ۹۶صد شکر که آهوی ترا صید شدم←شمارهٔ ۹۷تا داغ غم عشق تو بر جان دارم←شمارهٔ ۹۸امروز به روی کار آبی دارم←شمارهٔ ۹۹کی جانب هند روی نیکو آرم←شمارهٔ ۱۰۰سرگشتة اوّلم به آخر نرسم←شمارهٔ ۱۰۱بینم چو وفا ز بی‌وفایی ترسم←شمارهٔ ۱۰۲از مکرِ خرد ز حد فزون می‌ترسم←شمارهٔ ۱۰۳هر لحظه دُری نهد در آغوشم چشم←شمارهٔ ۱۰۴چشم سیه یار نپرسی حالم؟←شمارهٔ ۱۰۵غم نیست گر از درد غم افتاده شوم←شمارهٔ ۱۰۶من داغ علی به هیچ مرهم ندهم←شمارهٔ ۱۰۷ما بر در دوست بی‌دلایل رفتیم←شمارهٔ ۱۰۸دل را ز می عشق تو بیهش کردیم←شمارهٔ ۱۰۹بر فرق، کلاهِ خاک راهی داریم←شمارهٔ ۱۱۰با راه صواب از خطا می‌گردیم←شمارهٔ ۱۱۱ما خاک وجود خویش را زر نکنیم←شمارهٔ ۱۱۲عمری شده تا ز خیل مهجورانیم←شمارهٔ ۱۱۳رمزی ز قضا و قدرت می‌گویم←شمارهٔ ۱۱۴گاهی ز نبی گه ز ولی می‌گویم←شمارهٔ ۱۱۵وقت است که ترک پیر و استاد دهیم←شمارهٔ ۱۱۶هر چند کنی ز چرخ و انجم برهان←شمارهٔ ۱۱۷یارب کشتم به وصل حاصل برسان←شمارهٔ ۱۱۸اکنون که شد از عید گلستان خندان←شمارهٔ ۱۱۹اسرار نهان فاش نباید گفتن←شمارهٔ ۱۲۰بی‌ذوق نشاید ره معنی رفتن←