→ دیوان اشعارفیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۲۱بی‌شرع ره خدا نشاید رفتن←شمارهٔ ۱۲۲جز مدح علی نمی‌توانم گفتن←شمارهٔ ۱۲۳چون سنگ ستم پیشه کند دل خستن←شمارهٔ ۱۲۴در شوره زمین تاک نشاید کشتن←شمارهٔ ۱۲۵باید به لباس نیستی هست شدن←شمارهٔ ۱۲۶تا چند به فکر خودپرستی بودن!←شمارهٔ ۱۲۷آن شاخ گل ارچه هست پنهان ز چمن←شمارهٔ ۱۲۸فیّاض ز عقل سر به مستی بَر کُن←شمارهٔ ۱۲۹چون عقل قبولم نکند دردم من←شمارهٔ ۱۳۰ای عشق بیا که سخت بی‌دردم من←شمارهٔ ۱۳۱یک ره سوی دل که لوح جانست ببین←شمارهٔ ۱۳۲گر سایه نداشت همره آن شمع یقین←شمارهٔ ۱۳۳دنیا گردیست بر رخ شاهد دین←شمارهٔ ۱۳۴دامن ز تعلقات دنیا برچین←شمارهٔ ۱۳۵هر چند نیارم آمدن در بر تو←شمارهٔ ۱۳۶نوروز شد و یار به من بست گرو←شمارهٔ ۱۳۷ای دوست که با چهره زردیم از تو←شمارهٔ ۱۳۸کردم برِ نامحرم اگر داد از تو←شمارهٔ ۱۳۹از پیش من ای ماه جهان گرد مرو←شمارهٔ ۱۴۰دلگیر بود ناله بلبل بی‌تو←شمارهٔ ۱۴۱هستی همه گرچه هست از فیض اله←شمارهٔ ۱۴۲یارب نفس گرم ثنا سنجم ده←شمارهٔ ۱۴۳دنیا چاهی است نزد دانا بی‌ته←شمارهٔ ۱۴۴آمد سر زلف بند بند افکنده←شمارهٔ ۱۴۵یارب گره غفلتم از دل بگشای←شمارهٔ ۱۴۶رفتی رفتی ز پیشم ای جان رفتی←شمارهٔ ۱۴۷هر دل که نداشت نور دانشمندی←شمارهٔ ۱۴۸ای آنکه دو لب به نشئه مل داری←شمارهٔ ۱۴۹لطف و کرم و طبع وفاجو داری←شمارهٔ ۱۵۰تا کی فیّاض ترک مستی تا کی!←شمارهٔ ۱۵۱تا کی هدف بوده و نابوده شوی←شمارهٔ ۱۵۲ای آنکه به چهره کمتر از باغ نیی←
→ صفحهٔ قبل۴ از ۴