→ حافظحافظ
حافظ
اشعار منتسب
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱حسن این نظم از بیان مستغنی است←شمارهٔ ۸۲کل قند شعر من ز بنفشه شکر رباست←شمارهٔ ۸۳شاها مبشری ز بهشتم رسیده است←شمارهٔ ۸۴دل منه ای جان من بر خواجه و شاه و وزیر←شمارهٔ ۸۵بگذشتن فرصت ای برادر←شمارهٔ ۸۶هنگام بهار است گل لاله و نسرین←شمارهٔ ۸۷ای دل مجوی منصب دنیا که هیچ نیست←شمارهٔ ۸۸از بد دهر اگر همی رنجی←شمارهٔ ۸۹حکیم فکر من از عقل کرد دوش سؤال←شمارهٔ ۹۰به روز کاف و الف، از جمادی الاولی←شمارهٔ ۹۱ - رباعیبا دوست نشین و باده و جام طلب←شمارهٔ ۹۲ - رباعیدر خوبی و دلبری بت من طاق است←شمارهٔ ۹۳ - رباعینوباوهٔ گلبن جوانی عشق است←شمارهٔ ۹۴ - رباعینه جان تو با سر الهی پرداخت←شمارهٔ ۹۵ - رباعینام بت من که مه ز رویش خجل است←شمارهٔ ۹۶ - رباعیبردار دل از مادر دهر ای فرزند←شمارهٔ ۹۷ - رباعیتا حکم قضای آسمانی باشد←شمارهٔ ۹۸باز آی که جانم به جمالت نگران است←شمارهٔ ۹۹ - رباعیبا مردم نیک بد نمی‌باید بود←شمارهٔ ۱۰۰ - رباعیشیرین‌دهنان عهد به پایان نبرند←شمارهٔ ۱۰۱ - رباعییاران چو به هم دست در آغوش کنید←شمارهٔ ۱۰۲ - رباعیعشق آتش غم در دل ویرانه نهاد←شمارهٔ ۱۰۳ - رباعیای هر نفسی نهاده بر کف ساغر←شمارهٔ ۱۰۴ - رباعیبنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل←شمارهٔ ۱۰۵ - رباعیهرگز نکنم سوز تو ای شمع چگل←شمارهٔ ۱۰۶ - رباعیجانا چو شبی با تو به روز آوردم←شمارهٔ ۱۰۷ - رباعیمن ترک تو ای نگار آسان ندهم←شمارهٔ ۱۰۸ - رباعیآن به که بجامِ باده دل شاد کنیم←شمارهٔ ۱۰۹ - رباعیای آن که نهند مهر و ماه از تمکین←شمارهٔ ۱۱۰ - رباعیگر مست نیی مست نمایی می‌کن←شمارهٔ ۱۱۱ - رباعیای رای تو صحرای امل پیمودن←شمارهٔ ۱۱۲ - رباعیحافظ ورق سخن‌گذاری طی کن←شمارهٔ ۱۱۳ - رباعیآنم که پدید گشتم از قدرتِ تو←شمارهٔ ۱۱۴ - رباعیتا کی بود این جور و جفا کردن تو←شمارهٔ ۱۱۵ - رباعیگل را دیدم نشسته بر تخت شهی←شمارهٔ ۱۱۶ - رباعیگل گفت اگر دستگهی داشتمی←شمارهٔ ۱۱۷ - رباعیکم گوی به جز مصلحت خویش مگوی←شمارهٔ ۱۱۸ - در اصل از آن عبدالمجید تبریزی شاعر پیشکسوت حافظاگر ز کوی تو بویی به من رساند باد←
→ صفحهٔ قبل۳ از ۳