خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه گفتی که بلب سر نهانی داردبسخن آمد و دیدم که دهانی دارد
۲
دل ندارد مگر آنکس که بعشق تو سپردکشته تیر غم تست که جانی دارد
۳
در وجودش نکند سستی پیری اثریهر که در سر هوس تازه جوانی دارد
۴
کرد صاحب نظرش گرد ره گله عشقکی کلیمش شمرد هر که شبانی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳