خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنان که بشمع تو پروانه صفت سوزندشاید که به هر محفل آتشکده افروزند
۲
رخسار تو خورشید است زاغیار چه میپوشیکاینان همه خفاشند ناچار نظر دوزند
۳
عشاق تو میسوزند در آتش و میسازنداین بلبل و پروانه در عشق نو آموزند
۴
جز کشته عاشق را برق تو نخواهد سوختصد خرمن اگر در دشت زهاد براندوزند
صفحهٔ ۱ از ۲