خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببزم جلوه گر ار روی ماه من باشدچه جای ماه فلک شمع انجمن باشد
۲
خواص خویش دهد لیک دیو جم نشودنگین جم که در انگشت اهرمن باشد
۳
زره زحلقه زلفین تو بتن پوشماگر کمان قضا در کمین من باشد
۴
گرفته خال و خطت گرد آن لب شکرینخوش اتحادی در طوطی و زغن باشد
صفحهٔ ۱ از ۲