خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده نظر باز و رخت بی نظیربگذرم از جان زتوام ناگزیر
۲
سر خوش می را چه غمست از خماراهل غنا را چه خبر از فقیر
۳
چهره و خطت چه بود فی المثلمجمر افروخته دود عبیر
۴
یاد تو بیرون نرود از خیالنقش تو بیرون نرود از ضمیر
صفحهٔ ۱ از ۳