خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به بالات راست کسوت نازدو جهان بر درت بعجز و نیاز
۲
کوته است از حصار قلعه عشقدست فتنه اگر چه گشت دراز
۳
دل مسکین طپان از آن خم زلفچون کبوتر که شد بچنگل باز
۴
هر که افتاد در کمند بتاننگذارند تا که آید باز
صفحهٔ ۱ از ۴