خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرقه صورت بسوزان کسوت معنی بپوشاز خم کثرت برآی و ساغر وحدت بنوش
۲
گرچه از کوشش نگردد هیچ زنگی روسفیدتا توانی در صفای قلب زنگ اندود کوش
۳
شاهدان بی پرده اند و مطربان اندر نوانشنوی یا خود نمی بینی تو با این چشم و گوش
۴
قطره ای وقتی زابر عشق بر خاکم چکیدلاجرم خون شیاوشست میآید بجوش
صفحهٔ ۱ از ۳