خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی کز هجر طاق ابرویت طاقت بود طاقشبزن با ناوک مژگان که از جانست مشتاقش
۲
اگر مستی بدور عشق بسته عهد مستوریبیک پیمانه بشکن ساقیا پیمان و میثاقش
۳
خوشا طوفانی بحری که گردابش بود ساحلخوشا مسموم عشق تو که باشد زهر تریاقش
۴
نشد گر آفتاب می زشرق جام زر طالعچرا تابید مستان را بجان انوار اشراقش
صفحهٔ ۱ از ۳