خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقِ پیرانهسرم انگیخته در دل نشاطبر هوا گستردهام از نو سلیمانوَش نشاط
۲
پرچم زلف بتی افکند بر سر سایهامتا زنم بر بام گردون پرچم عیش و نشاط
۳
قافلهسالار عشقم کاروان پربار دلمشتری مغبچگان و کوی میخانه رباط
۴
اختلاط ماه و تو هست از ازل چون نور و چشمگر به چشم مردمانم نیست پیدا اختلاط
صفحهٔ ۱ از ۳