خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتاب عشق در آیینه جان زد شعاعالوداع ای صبر و عقل و دین و ایمان، الوداع
۲
چنگ بر دل می‌زند چنگی ز نقش وقت شدتا که بی‌مطرب درآیم صوفی‌آسا در سماع
۳
ساقی از جام حقیقت صندلی باده بیارکز خمار این هوسناکی به سر دارم صداع
۴
کسوت فقرم بده درویش صاحب منزلتتا کنم این جام‌های عاریت را انتزاع
صفحهٔ ۱ از ۲