خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد گل شکفت صبحدم از بوستان عشقجز در درون لاله ندیدم نشان عشق
۲
مرغان باغ گر همه دستانسرا شونداز عندلیب گل شنود داستان عشق
۳
سهراب وار بسمل بازوی رستمسترستم اگر که تیر خورد از کمان عشق
۴
شاید که دم زرتبه عین الیقین زنددر آن سری که کرده سرایت گمان عشق
صفحهٔ ۱ از ۴