خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلفین تو را موی بمو گشتم و دیدمجز دود دل خلق در آن حلقه ندیدم
۲
با شیخ نگو نکته توحید که شرکستاین زمزمه دوش از نی و مزمار شنیدم
۳
حاشا که گهی چیده کلیم از شجر طورآن گل که من از گلشن رخسار تو چیدم
۴
بادام تو تا انس گرفتم من وحشیوحشی صفت از آدمیان جمله رمیدم
صفحهٔ ۱ از ۳