خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وحشیصفت از خلق رمیدیم رمیدیمدر حلقهٔ دام تو تپیدیم تپیدیم
۲
تا شاهد لیلیوَش ما پرده برافکندمجنونصفت از غیر رمیدیم رمیدیم
۳
دادند به ما جام شراب ازلی راپیمانه چو خمخانه کشیدیم کشیدیم
۴
میگفت که این شور و نوایم ز دگر جاستاین زمزمه از نای شنیدیم شنیدیم
صفحهٔ ۱ از ۳