خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه توبه زاهد پیمانه بد که بشکستمنه عهد با تو که پیمان به میْ‌کشان بستم
۲
اگرچه رشته جان بافته به مهر جهانبریدم از همه عالم به دوست پیوستم
۳
غبار گشتم و افتادم از پی محملگمان مدار که یک لحظه بی‌تو بنشستم
۴
شدم به بتکده و سجده بر صنم بردمگسسته سبحه و زنار بر میان بستم
صفحهٔ ۱ از ۲