خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منصور صفت سر بسردار بدیدیمگفتیم سخن حق و بمطلب برسیدیم
۲
شور تو پری از دل دیوانه نیفتادهر چند بر او حرز یمانی بدمیدیم
۳
مجنون بفغان بود پی محمل لیلینه بانگ جرس بود که در دشت شنیدیم
۴
خضر خط سبز تو بر او راه نمون شدآن چشمه که اندر ظلماتش طلبیدیم
صفحهٔ ۱ از ۳