خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب که دهد آب باین تخم که کشتیمدست که دهد تاب باین رشته که رشتیم
۲
حنظل ندهد شکر و شوره ندهد گلتا خود چه دهد بار از این خار که کشتیم
۳
بر دست خداوند بود محو و هم اثباتما غیر گنه هیچ بدفتر ننوشتیم
۴
گر نفس نکشتیم زشهوت عجبی نیستخود در طلب نفس ستمکاره بکشتیم
صفحهٔ ۱ از ۴