خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ثمر از نخل عیش دَهْرْ غیر از غم نمی‌بینمبه جز حرمان ثمر از کشتهٔ عالم نمی‌بینم
۲
مسیحم گر طبیب آید که جز دردت نمی‌خواهمکه غیر از زخم پیکانت به دل مرهم نمی‌بینم
۳
دمی گر همدمم باشی و بگذاری لبم بر لبهمان دم جان دهم چون جز لبت همدم نمی‌بینم
۴
نشسته می‌کشان غمناک گرداگرد میخانهبهشتست این چرا در او دل خرم نمی‌بینم
صفحهٔ ۱ از ۳