خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش کیست که من دیگ صفت در جوشمبا همه جوش چرا غنچه صفت خاموشم
۲
قرب شمع است بلی آفت پروانه ولیسر رود بر سر این کار بجان میکوشم
۳
بنده و بندی عشقت نه من امروز شدمکز ازل حلقه زلف تو بود در گوشم
۴
گر برم لب بلب جام شبی بی لب توگر می صاف بود خون جگر مینوشم
صفحهٔ ۱ از ۳