خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من به بیداری شبهای غمت معروفمبه صِفات سگ کویت صنما موصوفم
۲
نیست محروم تر از وصل تو کس چون من زارگرچه در عشق تو اندر همهجا معروفم
۳
به امیدی که دَمِ قتل ببینم رویتجان به کف منتظر از کشتن خود مشعوفم
صفحهٔ ۱ از ۱