خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بهوای نوگلی نغمه سرا و بلبلاناز گل بوستان خود جمله شدند بدگمان
۲
گلشن ماست بیخزان گلبن ما درونهانمنبت بیهده مبر جان پدر زباغبان
۳
یوسف ما بقافله دل چو جرس بولولهگرد صفت فتاده ام من بقفای کاروان
۴
درد محبت ار بود لازم اوست غیرتینکته ی عشق این بود گو بحریف نکته دان
صفحهٔ ۱ از ۳