خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من نتوانم ز دوست دیده فرو دوختنعشق ز حربا مرا بایدم آموختن
۲
خاصیت شمع چیست چهره برافروختنعادت پروانه چیست پر زدن و سوختن
۳
مشعله‌ای بر فروز زاتش رویت بروزتا نکند آفتاب میل به افروختن
۴
برق عطای کریم آمده چون جرم سوزخرمن عصیان به جد بایدم اندوختن
صفحهٔ ۱ از ۲