خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دری بود نصیحت جانا به گوش کنبشنو نوای نای و می ناب نوش کن
۲
این پنبه در دهان صراحی‌ست تا به چندخیز و برون تو پنبهٔ غفلت ز گوش کن
۳
هشیار را به منزل دلدار راه نیستاز جام عشق باده کش و ترک هوش کن
۴
می‌نوشد ار نگار و به خونت کند نگارجان دستمزد گوش حقیقت‌نیوش کن
صفحهٔ ۱ از ۳