خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدد ای عشق که از عقل در آزارم منرحمتی کن برهانم که گرفتارم من
۲
خیز اقبال کن ای ساقی مستان با جامکه زهشیاری از این دور در ادبارم من
۳
منکه با کفر سر زلف تو بستم پیمانکافر عهدم و شایسته زنارم من
۴
کوکب دیگرم از برج دگر طالع کنکه بس آزرده از این ثابت و سیارم من
صفحهٔ ۱ از ۳