خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماند به زیر بار ناز این دل نو نیاز منباز کرشمه می‌کند دلبر عشوه‌ساز من
۲
ناز تو کی خرد کسی جز دل مستمند منعاشق یکدیگر بود ناز تو و نیاز من
۳
رنگ رود زبرگ گل سرو فتد زسرکشیگر بچمن چمان شود گلبن سرفراز من
۴
کاش که پرده برکشد آن مه خرگهی زرختا بسحر بدل شود تیره شب دراز من
صفحهٔ ۱ از ۳