خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حذر کن ای دل از آن چشم و ابروکه ترکست و کمانکش هست و جادو
۲
اگر هندو پرستد آفتابیتو را خورشید رو زائیده هندو
۳
ززلف و خط چرا پوشیده جوشناگر داود نبود آن زره مو
۴
زتیغ ابروانش بر دل آن رفتکه بر بغداد از تیغ هلاکو
صفحهٔ ۱ از ۲