خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که چون خم زلفت مشوشم بی توتو خوش به بزم رقیبان و ناخوشم بی تو
۲
تو آتشی زده ای بر عذار از می غیرچو زلف و خال نکویان در آتشم بی تو
۳
اگر چه زهر مذابست بی تو مینوشمو گرچه باده کوثر نمی چشم بی تو
۴
ز بیم آنکه شود برق و آیدت ز قفاگمان مدار که من آه بر کشم بی تو
صفحهٔ ۱ از ۲