خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبل باغ شانه زد گیسودی برون برد رخت و شد یکسو
۲
جسته از خواب نرگس بیماربا بنفشه نشسته هم زانو
۳
زیر لب خندخند غنچه سحرگفت بس رازهای تو بر تو
۴
فاخته باخته دل و از شوقبر سر سرو میزند کوکو
صفحهٔ ۱ از ۳