خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سومنات اگر ساختند بتکده‌ایبه غمزه بشکندش آن صنم به عربده‌ای
۲
سراچه دل تنگ مرا چه وسعت‌هاستکه هر کناره ز نقش بتی است بتکده‌ای
۳
اگر نه وقف به دیدار نیکوان می‌شدنداشت دیده بینا به دهر فایده‌ای
۴
به دست باد صبا تا تو داده‌ای خم زلففتاده خانه خرابند خیل غم‌زده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳