خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکر گویم یا شکایت از تو ای شاه سیاهما تو تابنده ماه من همان در خوابگاه
۲
آه بر لیلا چه رفته تا نیاید در حشمبسته راه او مگر مجنون زخیل اشک و آه
۳
گر براه مصر بینی ساربانا چشمه ایچشم یعقوب است مانده منتظر در عرض راه
۴
دوزخی در سینه دارم بی تو جیحونی بچشماشک و آه و رنگ رخسارم بر این دعوی گواه
صفحهٔ ۱ از ۳