خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبِ گذشته چو مه زد علم بر این خرگاهدرآمد از درم آن ماه خرگهی ناگاه
۲
یکی به برگ سمن بسته سمبل بویایکی به مشک ختن بر نهفته پیکر ماه
۳
یکی به سرو بپوشیده پرنیان حلهیکی ز مشک به مه بسته طیلسان سیاه
۴
ز تیر بسته یکی جعبه بر چشم سیهز نیزه داده بسی زخم‌ها به ترک نگاه
صفحهٔ ۱ از ۴