خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بهرزه بسودای خام افتادهزحرص دانه کبوتر بدام افتاده
۲
چگونه طبل نهانی زنم بزیر گلیممرا که طشت حریفان زبام افتاده
۳
تو را که کام زحلوای وصل شیرینستچه غم که دلشده ای تلخ کام افتاده
۴
رمیده گشت زمن دل چو آهوی وحشیغزال وحشی من با که رام افتاده
صفحهٔ ۱ از ۴