خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر این جا آن بلا بالا گرفتهبلا اندر زمین بالا گرفته
۲
حذر کن شهسوار از آب چشممکه سیلش کوه تا صحرا گرفته
۳
اگر نه مردم آبی است چشممنشیمن از چه در دریا گرفته
۴
زمخموری چشمت شب خبر داشتکه بر کف ساغر صهبا گرفته
صفحهٔ ۱ از ۴