خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش بی‌ما صنما ساغر صهبا زده‌اینوش بادت می دوشینه که بی‌ما زده‌ای
۲
می گلرنگ پسندیده بود خاصه بهارسخن اینجاست که اینجا نه دگر جا زده‌ای
۳
بی‌تو ما جرعه ننوشیم تو خُمخانه زنیسخت بی‌مهری بدعهدی تنها زده‌ای
۴
من و مخموری و دردسر شب تا دم صبحعیش تو خوش که سبو از بت مینا زده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴