خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد خام به هرزه چو برآرد نفسیهست معذور که در وی نگرفته قبسی
۲
کی رود شوق لبت از سرم از گفته شیخطالب قند گریزد ز هجوم مگسی
۳
تار مطرب شکند شیخ که اینست صوابنفس تار ار شکنی عین صواب است بسی
۴
هر که را شحنه عشق است به منزلگه دلنیستش بیم ز عقل ار چه گمارد عسسی
صفحهٔ ۱ از ۲