خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز فنا نگردی تا هست عشق باقیتا مستیت به سر هست منت مبر ز ساقی
۲
مقدار مرهم وصل شاید اگر شناسدآن دل که خسته باشد از درد اشتیاقی
۳
لیلی انیس مجنون او در طلب به هامونمعشوق ما تو و تو در شکوه از فراقی
۴
عشاق را نواراست اندر ره حجاز استتا چند مطرب بزم در پرده عراقی
صفحهٔ ۱ از ۳