خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا وقتی که بر آتش بَرِ منظور بنشینیبسوزی پرده چون پروانه و مستور بنشینی
۲
به غیر از لن ترانی نشنوی اندر جواب ای دلاگر صد سال چون موسی به کوه طور بنشینی
۳
چو پروانه به میلت شمع عشق آخر بسوزانداگر زین آتش سودا به میلی دور بنشینی
۴
تو شهبازی و بر خون ملخ پنچه نیالاییهُمایی تو نمی‌زیبد که با عُصفور بنشینی
صفحهٔ ۱ از ۳