خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند در آزاری ای دل زهوسناکیحیف است غبار آلود آئینه باین پاکی
۲
زآلایش فطرت خاک جا کرده باین مرکزگر تو نهی آلایش روشنتر از افلاکی
۳
از مهر بتان بگسل کاین امر بود عاطلزین بحر بجو ساحل با چستی و چالاکی
۴
بیرون زجهان ایدل خیز آب و هوائی جوکاتش بدورن دارم زین سلسله خاکی
صفحهٔ ۱ از ۳