خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه اوفتاد که از ما کناره گیر شدیبقید الفت بیگانگان اسیر شدی
۲
گنه زدوست گرفتن اگرچه عین خطاستتو در کبیره از این غفلت کبیر شدی
۳
اگر بخون دو عالم تو پنجه آلائیسزد که تو سبب خیر بس کثیر شدی
۴
تو قدر خود بشناس ای کمند زلف نگارکه بهر غالیه سائی می عبیر شدی
صفحهٔ ۱ از ۳