خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو این نمک که به لعل شکرفشان داریبه خنده چاشنی خوان یک جهان داری
۲
ز زهر خورده هجران مکن علاج دریغچرا که تو لبن و شهد در میان داری
۳
تو را که سخت‌تر از سنگ خاره باشد دلچه فایده که تنی رشک پرنیان داری
۴
سزد که اهل حقیقت بدیع خوانندتاز این معانی رنگین که در بیان داری
صفحهٔ ۱ از ۴