خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بچم ای نهال نورس که زحسن بارداریهمه انجمن چمن کن که زرخ بهار داری
۲
بسخن شکر شکستی و هنوز در حدیثیبنظر جهان گرفتی هم انتظار داری
۳
زچه جنس بودی ای عشق که بافت تار و پودتزچه خم گرفته ای رنگ و چه پود و تار داری
۴
من اهرمن صفت را زکجا ندیم باشیتو که خود زجاتم جم بزمانه عار داری
صفحهٔ ۱ از ۲