خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غمره تو ترک کند کسب رهزنیزلفت به بت فکنده لباس برهمنی
۲
زلفت به پیش خط تو خم گشته آنچنانکخیره بتو جوان نگرد پیر منحنی
۳
کبر و منی زسر بهل از خود سبک برآیکازما و و من برون کندت رطل یکمنی
۴
ابرو کمان و زلف کمند و مژه چو تیراسباب تست جمع پی صید افکنی
صفحهٔ ۱ از ۲